vrijdag 4 maart 2016

the crows

We stare at the neatly raked triangular-shaped piece of earth in front of us. When it is my turn to take the cardboard container and scatter some of the ashes, the silence is broken by hundreds of crows that fly up from the trees and start circling above us and the cemetery.


birthday calendar
the cross
after his name

zondag 28 februari 2016

De 'Haikulijn' in Borger

Een leuk haikuproject in Borger!

Onder leiding van kunstenaar Merijn Vrij schreven scholieren van CBS De Borgh en het Esdal College 80 haiku´s voor de Haikulijn, met als thema en inspiratie 'Opgroeien in Borger'. De 100 meter lange haikulijn is de aanloop naar het kunstproject 'Boon'. Het jaar 2016 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Jaar van de Boon. Samen met 31 andere landen zet Nederland bonen/peulvruchten op de kaart.

















Uit de serie van 80 haiku's kiezen een vakjury en een publieksjury 3 gedichten. De winnende haiku's worden in natuursteen gehouwen en geplaatst op het nieuwe plein in Borger; een plein dat in de toekomst kan uitgroeien tot een leesplein met een mozaiek van tegels met allerlei teksten van inwoners uit Borger.











Meer info over de haikulijn en het project vind je op de site Bouwen aan Borger, ook kun je daar stemmen op de haiku's.

zaterdag 16 januari 2016

thoughts

Random thoughts come and go. Spoken out loud they fill the room; waiting to be understood, evaluated and, when ready, put in perspective.
"You need to feel worse before things will get better", H says. "That's the way it works."


snowfall
Facebook suggests
to make new friends

zaterdag 9 januari 2016

winter wind

It's early January when after a cold night with drizzling rain everything outside is covered with ice. Standing in the garden I listen to the sound of thousands of branches that rustle and crackle while delicately touching each other, as if they were toys of the winter wind.


new year´s party
ties hang
over a chair

woensdag 30 september 2015

May Day

Would they expect me to wear black? Her voice is soft. I can tell that in her heart she doesn't feel like seeing anybody else tonight. But in a few hours her house will be filled with family and neighbours, who tell her they are so sorry for her loss and yes, of course they will sit down for a moment and no, they won't stay for coffee.

At the age they all are, visits like these happen all the time.


May day
tiny egg shells
on our garden path



-Published in Contemporary Haibun Online
September 2015, vol 11 no 3

zaterdag 29 augustus 2015

hoe een haiku in het Vredespaleis terecht kwam

Op initiatief van de Weesper Mondiale Vredes Stichting Zonneglossis werkten allerlei verenigingen, scholen, kunstenaars, en anderen in Nederland tussen 2007 tot 2011 aan het project ´Vredes Groeitapijt´. De opdracht was om zoveel mogelijk lapjes te maken, die ieder afzonderlijk het thema ´vrede´ uitbeeldden.
Na 4 jaar leverde dat 2000 felgekleurde lapjes op die een groot aantal afzonderlijke kleden vormden. Deze kleden zijn vervolgens allemaal aan elkaar bevestigd tot een tapijt van ruim 100 (!) meter. Een tentoonstelling in de Amsterdamse Mozes en Aaronkerk volgde.

Eén van de verenigingen die in 2011 meedeed was de afdeling Coevorden van Vrouwen van Nu, waar ook mijn moeder lid van is. Zij vroeg mij toen of ik het leuk vond een haiku te maken over het onderwerp ´vrede´ zodat zij die in een lapje kon verwerken. En zo kwam mijn haiku

vredesmars
boven de menigte
vingers in een V

 in borduursteken op een lapje terecht..


..en werd vervolgens samen met nog 29 lapjes van de afdeling Coevorden Vrouwen van Nu, verwerkt tot een kleurig kleed. 



Uiteindelijk is een groot deel van het Vredes Groeitapijt in afzonderlijke delen verkocht. De opbrengst ging grotendeels naar War Child. 
Onlangs werd bekend dat het kleed met de 30 lapjes van de Vrouwen van Nu uit Coevorden naar het Vredespaleis in Den Haag is gegaan, en daar een plekje heeft gekregen in de foyer! Dat is toch wel bijzonder :)

Meer weten over dit project? Klik HIER.


zondag 16 augustus 2015

you smell like sunshine,

he says. I smile, I know he's got that line from a book.
We are at the seaside, where it's remarkably warm for this time of year. With the many hundreds of visible footprints in the sand I can hardly believe we are almost alone here. The absence of the usual hustle and bustle of a crowd works for us though.


beach cabin
a sunset mural
on the bedroom wall

zondag 26 juli 2015

new day

You wish it was still raining. The sound is so peaceful that it sets your mind at ease and lets you drift away in one of the dreamless sleeps that have become a habit lately. Sleep that proved so crucial in the past to start seeing things in perspective.


new day
the song
of a blackbird

zaterdag 25 juli 2015

blessed

"It's my last one, I really need it back. I already lost four pens today on tourists." In her over-sized black uniform the stern and elderly lady in front of me looks more like a member of the Salvation Army than a volunteer with the Welsh Talyllyn Railway.
Fifteen minutes later I drop the questionnaire in a glass box (curly letters say Thank You for Taking A Ride With Us Today!) and go look for her on the main platform. When I hand her back her pen she gives me the broadest smile I have ever seen.
"Bless you!", she says.


departing train
waiving back at people
I don´t know


zaterdag 11 juli 2015

change

Sometimes fate takes an uncontrollable turn and that's that. Period.
It's the kind of fate that lets you function more or less OK in daytime, but it haunts you during the endless hours of the night with the thought if you could've seen it coming.


midnight
the staircase's
lone lightbulb


zaterdag 13 juni 2015

print

Again a spooky grey print of a bird in full flight is on our living-room window. I don't know why but it's mostly sparrows that crash against the glass. Very rarely it means death though; I've caught some on the ground below shaking and breathing heavily before flying away again, but most of the time there's no trace whatsoever of any bird, dead or alive.


Spring day
the sound of a cuckoo
but never the bird

zaterdag 7 maart 2015

Op eigen wijze


op eigen wijze
deelt het kustlicht de nacht in
zolang het opvalt


De steen met deze haiku van Jan Loman (1918-2006) vind je op de rode vuurtoren op Schiermonnikoog. En er is nog een haiku van Jan Loman op het eiland: bij het baken Kobbeduinen. Klik HIER voor een foto.

vrijdag 23 januari 2015

January sun

The light is beaming through the large glass-stained window and forms a colourful pattern on the cold stone floor. From my seat I have a clear view on the photo that is placed on top of her coffin. Eyes, happy with life, look straight into the camera.


January sun
church bells chime
then fade away

vrijdag 12 december 2014

countdown to Christmas



countdown to Christmas
humming carols
on my way to work

aftellen naar Kerst
kerstliedjes neuriën
op weg naar mijn werk



The haiku was written for Caribbean Kigo Kukai (2nd place CKK October 2014)

vrijdag 5 december 2014

east wind

"Thirty years", he tells us. "Thirty years I worked here as a prison warder. And when after my retirement the prison closed and eventually turned into a museum, I was asked to become a guide and share my 'know-how', as they called it. I accepted of course; why sit at home all day and watch the flowers grow?"

"Sssh...now listen", he says as we step into one of the cell block buildings. "I want you to experience the sound each prisoner heard when he first arrived here". And with a sharp and deafening click echoing through the building, the thick steel door closes behind us.



east wind
a boy tries to crack
a frozen puddle