dinsdag 28 februari 2012

spring sun



lentezon
een vroege toerist
telt zijn kleingeld


De haiku werd eerder gepubliceerd in Blithe Spirit (2010). De haiga verscheen ook op Daily Haiga (2011).

vrijdag 24 februari 2012

footsteps



zandkasteel
een spoor van voetstappen
van en naar de zee


hiekkalinna
jalanjälkien ura
mereltä, ja merelle
(Finse vertaling door Juhani Tikkanen)


[Caribbean Kigo Kukai - 2e plek CKK#31, feb-12]

woensdag 22 februari 2012

oude meesters (6)

In de rubriek 'oude meesters' wordt eens per maand een haiku van één van de Japanse haikumeesters onder de (mijn) loep genomen. Wat vind ik ervan, wat haal ik eruit, wat doet het met me? Reacties zijn van harte welkom!

Honderd mijlen rijp
en ik in mijn kleine boot -
de maan in bezit.
(Yosa Buson, 1716-1783)


Haiku kan een pure beleving van poëzie zijn, stelt uitgeverij Kairos op de binnenflap van de bundel vast. En dat men daar deze winterhaiku zeker bij in gedachten had blijkt wel uit het feit dat het boekje de derde regel van de haiku, ´De maan in bezit´, als titel draagt. Ik kan er alleen maar mee instemmen!

Dat Buson een beroemd schilder was en dat zijn haiku vaak visueel zijn kan geen toeval zijn. Volgens de inleiding van het boekje is in zijn (Buson's) haiku vaak een dimensie aanwezig die niet kan worden uitgedrukt met de middelen van de schilder.
Dus waar Buson er niet in slaagde om het beeld in zijn gedachten op het doek te schilderen wist hij het wel in een haiku neer te zetten...  ik vraag me af of Buson zich ooit op de haiga-schilderkunst heeft gericht?

Bovenstaande haiku benadrukt het nietige van de mens in vergelijking met de ongrijpbare omvang van de wereld en daarbuiten. Maar ook de eenzaamheid van het alleen zijn versus het deel uitmaken van de schoonheid van alles wat er is. Daarmee (en misschien juist wel daardoor) lijkt de 'ik' in de haiku de situatie te kunnen aanvaarden.
Tegenwoordig is er veel aandacht voor 'mindfulness', een levenshouding die zijn oorsprong in het Boeddhisme vindt; letterlijk betekent het 'achtzaamheid'. Door te leven in het moment en aandacht te geven aan jezelf en alles om je heen, wordt acceptatie van onvermijdelijke negatieve en positieve ervaringen mogelijk.
Mooi. Toch?




De haikubundel 'Buson. De maan in bezit' is een uitgave van Uitgeverij Kairos - Soest. ISBN 90 70338 20 3.
Algemene informatie over 'mindfulness' vind je op http://nl.wikipedia.org/wiki/Mindfulness

zondag 19 februari 2012

swimming pool


swimming pool
the sense of loneliness
without my glasses


zwembad
het gevoel van eenzaamheid
zonder mijn bril


Schwimmbecken
das Gefühl der Einsamkeit
ohne meine Brille




Eerder verschenen in Chrysanthemum.
De Engelse versie is tevens opgenomen in de bundel 'carving darkness: The Red Moon Anthology of English-Language haiku 2011', een uitgave van Red Moon Press.

vrijdag 17 februari 2012

woestijn

Vanaf deze hoogte is met geen mogelijkheid zand van rotsachtig terrein te onderscheiden.
Bijna halverwege de lange vlucht naar zuidelijk Afrika groeit mijn respect voor de oranjerode vlakte onder ons met de minuut. Hoe zou het daar beneden zijn? Is er iets te horen, te ruiken of te proeven? Of is er niets dan verzengende hitte?
Het totale gebied is onvoorstelbaar groot; negen miljoen vierkante kilometer. Driehonderd keer zo groot als België.


‘Sahara’ komt van het Arabische woord sahra, dat in algemene zin woestijn betekent, lees ik. Sahara Woestijn is dus eigenlijk ‘Woestijn Woestijn’. Dat zegt genoeg. 


zonsopkomst
de ronding van de aarde
vanuit een vliegtuig




dinsdag 14 februari 2012

flea market




van het origineel:
rommelmarktkleed
alle kop en schotels
verschillend


[de Engelstalige versie van de haiku verscheen eerder in Blithe Spirit]

vrijdag 10 februari 2012

joik

Het Finse Noorden —
de omslagtijd: herfsttinten
en volop bessen;
dan die blauwige schemer
en voor maanden geen zon meer.

Simon Buschman



Na ruim elf kilometer liggen het meer Rautulampi en de gelijknamige schuilhut ongeveer halverwege mijn wandeling van vandaag. De zon weerkaatst zich in het water. Omgeven door de kale en brede ronde bergruggen van dit Urho Kekkonen Nationaal Park eet ik liggend op mijn rug – uit de wind – een boterham. Pluizige wolken schuiven voorbij.

Het is september; en hier al volop herfst. De tijd van kleurige berkenbladeren en nevelige koude nachten, van paddenstoelen en fruitige bessen; het is mijn favoriete seizoen. In dit hoge Finse Noorden zijn de verschillen tussen de jaargetijden groot. Voor mens en dier betekent het een intens beleven van de ontluikende natuur in de lente en de middernachtzon in de zomer. De snel korter wordende dagen in het najaar zijn de voorbode van een lange periode van strenge vorst en blauwige schemering. Pas in het nieuwe jaar zal het weerzien met de zon gevierd kunnen worden.

Terwijl de minuten verstrijken vullen mijn gedachten zich ongemerkt met de klanken van de joik, zoals de bijzondere zangtechniek van de oorspronkelijke bewoners van Lapland genoemd wordt. Ik maakte ooit kennis met de joik in het Arktikum, Arctic Centre & Provincial museum of Lapland, in Rovaniemi. Zittend in één van de kleine donkere ruimtes tegenover verlichte vitrines met traditionele Samikleding, luisterde ik er ademloos naar. Hoewel improvisatie vrij is, zingt de joiker in meestal niet meer dan vijf toonhoogtes de essentie van gebeurtenissen en personen. Ritme, melodie en woorden zijn daardoor vaak indringend emotioneel, zo las ik later. Iets dat voor een ongeoefend oor als dat van mij haast onmogelijk te herkennen is. Verrast dat het me toch zo wist te raken, oefent het sindsdien een wonderlijke aantrekkingskracht op mij uit.
Met een glimlach sta ik op, pak mijn rugzak weer in. Ik heb nog een lange en prachtige wandeling voor de boeg.

Marleen Hulst



- opgenomen in 'Gegeven de tijd', een bundel uit 2011 met tanka's en schaduwsporen door Simon Buschman en 66 medeauteurs. Uitgeverij De Lemmer, Lemmer. ISBN 978 90 79910 05 2.
Tevens te lezen op  http://www.tanka-schaduwspoor.nl/?page_id=445

zaterdag 4 februari 2012

east wind




[de haiku behaalde de 3e plaats in de Sketchbook kukai van jan/feb-2011]

donderdag 2 februari 2012

spelen

Binnen de stoffige muren van dit reusachtige amfitheater is de lucht vanmiddag dik van de hitte. Op de verschillende rangen rondom de arena lopen toeristen in fleurige zomerkleding.
Vergezeld van een flesje water lees ik verder over het netwerk van gangen dat zich pal onder mij moet bevinden, met ruimtes die in gebruik waren als kooien en kerkers. En hierboven moet het lawaai van de zeventigduizend applaudiserende en leuzen schreeuwende toeschouwers tijdens de gewelddadige 'bloedspelen', de Romeinse variant op de Griekse spelen, oorverdovend zijn geweest.

Achter mij sjokt een groep oudere en keurig geklede toeristen achter een gids aan. Eén van de echtparen stapt uit de groep in de schaduw van een nis. De man diept een camera op uit een tas en maakt snel nog wat foto's. Zijn vrouw dept haar gezicht met een zakdoek.



Colosseum
de gids telt de hoofden
bij de uitgang



[een Engelse versie van de haiku verscheen in Shamrock, en is tevens te lezen in de bundel 'Shamrock Haiku Journal: 2007 - 2011']